09/11/11

A EXPEDICIÓN DO PACÍFICO

Que tal vai a viaxe?
Mareádesvos no barco?
Na próxima xuntanza a ver se chegamos ao Amazonas e, de camiño, imos ir pensando nestes temiñas que van aparecendo no traxecto  e así gozar máis e mellor da travesía:

08/11/11

IDENTIFICÁNDOME COA PROTAGONISTA




O libro que acabo de rematar, chámase Corredores de Sombra, o seu título parecíame interesante e misterioso, o que me causou unha boa impresión do libro, gustoume moito que a protagonista, Clara, tivese case a miña idade, porque así sentinme identificada con algúns feitos que a ela lle ocorrían.Este libro, ademais, é especial porque non empeza cun relato aburrido que che quita as ganas de ler, como a maioría, este empeza nos primeiros capítulos co feito de atopar un esqueleto tapiado entre dúas paredes dun prestixioso pazo.

02/11/11

SINXELO, BREVE, ATREVIDO E SOBRE TODO... DIVERTIDO




Eu escollín este libro de Fran Alonso sobre todo polo seu título, parecíame un título que tapaba unha divertida historia. É a primeira vez que leo un libro en galego, e a verdade ao principio resúltome difícil por algunhas palabras que descoñecía, pero pouco a pouco o libro axudóume a estender o meu vocabulario e o mellor é que foi dunha forma divertida.
O libro narra unha serie de relatos breves, que entre o paso duns a outros conta un capítulo dunha historia que se vai desenvolvendo ao longo do libro titulada "A loucura é un sombreiro", estes capítulos están referidos por un narrador en primeira persoa, recluído nun psiquiátrico e que adoita identificarse cos gatos. O tema é a loucura. Alternando con estes fragmentos, sucédense 20 relatos máis longos, con argumentos, personaxes e situacións diferentes pero cun tema predominante, pois abordan manifestacións dalgún tipo de loucura.
 Nunca fun unha persoa de ler libros, xa que me parecían todos moi aburridos. Pero unha vez que encontras o tipo de relato que che gusta o tempo pásase incriblemente rápido. Para as persoas que non saben que tipo de historias lles poden gustar, este libro é perfecto, é sinxelo, breve, atrevido e sobre todo divertido!
 Se premes na imaxe da portada do libro poderás ver unha das miñas historias favoritas do conto... Seguro que ese relato che resulta familiar!
Damian Vilameín